Żyjesz z nim pod jednym dachem i jest ci bardzo bliski. Jest twoim przyjacielem, ale często masz wrażenie, że poświęcasz mu za mało czasu. Codzienne krótkie spacery nie dają ci satysfakcji ani nie zaspokajają jego potrzeb. Obaj potrzebujecie więcej. Rozwiązaniem jest canicross!
Pies w zależności od wielkości i pierwotnego przeznaczenia rasy, ma różne zapotrzebowania na ruch. Do najbardziej ruchliwych należą psy myśliwskie, pociągowe i owczarki. Do szczęścia potrzebują możliwie dużego wybiegu lub przynajmniej godzinnego intensywnego spaceru jednorazowo i mają niespożytą energię. Dawniej intensywnie wykorzystywane zgodnie ze swoim przeznaczeniem, maja bieganie w genach. Dlaczego by więc nie poświęcić swojemu pupilowi odrobinę
więcej czasu i pomóc mu się wyszaleć, a jednocześnie samemu poprawić kondycję fizyczną?
Canicross jest stosunkowo słabo znaną dyscypliną w Polsce, a zdobyła już wielu zwolenników w innych krajach europejskich. W samej Francji ten przyjemny sport uprawia już ponad 10 000 ludzi. Pod tajemniczo brzmiącą nazwą kryje za sobą po prostu to, co psy lubią najbardziej – bieganie.
Filozofia jest prosta. Jest właściciel, jego pies i silna więź między nimi, wzmocniona dodatkowo 2 – 2,5 metrową linką. Do canicrossingu nadaje się każdy przynajmniej średniej wielkości pies. Preferowane rasy to psy gończe myśliwskie np. wyżły, pointery, setery, fox, labradory, golden retrivery; owczarki niemieckie, dobermany, psy nierasowe, a przede wszystkim psy ras zaprzęgowych- syberian husky, alaskan malamut, samoyed. Jeśli jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami którejś z wymienionych, bądź podobnych ras, to już połowa sukcesu. Oczywiście o tym, czy dany pies nadaje się do uprawiania canicrossu powinien zdecydować lekarz weterynarii. Wiele chorób i wad budowy dyskwalifikuje zwierzę ze względu na jego własne bezpieczeństwo.
PAMIĘTAJMY! Zdrowie i bezpieczeństwo psa jest najważniejsze!
Dodatkowo potrzebne będzie podstawowe wyposażenie: uprząż lub pas dla zawodnika, linka z amortyzacją oraz uprząż dla psa. Jest to jednorazowy wydatek rzędu ok. 200zł. Dodatkowo przydadzą się dobre buty to biegania. Oczywiście odfajkowanie ostatniego punktu na powyższej liście zakupów nie zrobi z nas, ani naszego czworonoga sportowca. Potrzebny jest trening i przyuczenie zwierzęcia do poruszania się z nowym ekwipunkiem. Potrzeba do tego czasu, cierpliwości i dużo chęci. Należy zaczynać od krótkich prób na płaskim terenie pozbawionym zakrętów. Pierwsze próby nie powinny być dłuższe niż 5 – 15 minut i od początku traktować je należy jako świetną zabawę, połączoną jednak z ciężką pracą tak zwierzęcia jak i właściciela.
Kiedy pierwsze próby wyjdą pomyślnie i pies potrafi już utrzymać tempo bez nadmiernych szarpnięć, można przejść do nauki zakręcania i zatrzymywania się. Na początku warto ćwiczyć z psem biegnąc obok niego ze smyczą i skręcając lub zatrzymując się razem z nim. Można posłużyć się tradycyjnymi komendami maszerskimi - ghee (czyt. Dżii) w prawo ho (czyt hoo) w lewo oraz haw (czyt.houu) stój lub mieć komendy własne. Przyuczanie psa do biegania z uprzężą, zakładając, że treningi odbywają się przynajmniej 3 - 4 razy w tygodniu, powinno zająć jakieś 2 – 3 tygodnie. Kiedy już potrafimy się sprawnie porozumieć z naszym psem, można rozpocząć dłuższe wyprawy.
Pamiętajmy jednakże, że bieganie z obciążeniem jakim jest ciągnięcie naszej osoby przez drogi i bezdroża, to ogromny wysiłek energetyczny dla psa. Dlatego powinien on dostawać w okresie zwiększonego wysiłku odpowiednio zbilansowaną karmę, pokrywającą jego zapotrzebowanie na energię, a po każdym powrocie do domu, wodę.
Warto także przestrzegać reguły, że uprząż zakładamy psu wyłącznie wtedy, kiedy ma ciągnąć, a do zwykłych spacerów służy smycz i obroża.
